Nisan ve aşk II
Hep yağmurla gelir ılık Nisanlar Taneler sabırla düşer toprağa Yavaş yavaş sokulur yokluğunun salkımı Şiirlerle avuttuğum fakir akşamlara
Belki düşüncem eğreti dimağıma Kaderim muttasıl menfi bir hayata Hayallerim ancak bulutlar üstü muteber Boş sokakta bir tek benim muzaffer
Dudaklarına ektim aşkımın munis tohumunu Çünkü bilemezdim çocuksu bir yüzün İhanete silsileli bir kabus olduğunu Düşünemezdim bu sersefil gönlün Çile hevenklerine şikar yokluğunu
Hep yağmurla gelir müştak Nisanlar Mısralar sersemce düşer kağıda Reva mıydı bana böyle bir kader Artık şimdi ömür hüsranla geçer
İdris Elibol
|