nağmeler dilde kalır
Küçük bir çocuk bakar pencereden
alı al moru mor bulutlarla
saçları başak kızılı
Ki öyle uzaktır artık telleri
tutun düşüyorum diyemez
tükenir nağmeler tutsaktır
tel örgüleri geçemez
ağıtlar duyulur uzak kentlerden
cehennem günüdür
bilemez
usulca eylenir adımlar
gölgeler yürür sessizdir
alıp götürse bir tren/ gider
göğsünde sızıdır şiir/bilemez
ha bugündür yolculuk
ha yarın
bilirde
bir gazeldir öyküsü
nefesi yetmez
söyleyemez
Elif Yıldız Kıratlı
|
