Unutmadım
unutmadım
yıkıntılardan arta kalan
yeşilini diri yosunların doğurduğu
hasretimi tırpanlayan bir çitf gözü
bilseydim
göğeren yorgun dizelerim inecek güneye
iri acılardan çekerdim düşlerimi
salt kutsadığım gezginin yolu
kuzeye düşmesin diye
yenik bulutlar öfkelenmesin
kırık havalar unutulmasın diye
unutmadım
yeniden doğan onurlu söylevleri
ancak çağımın depremi yüzüme çarpan
ve dağılan göğsümde
yılgın değil direngen bu yürek
o yanlızca teninde tuzu
bir saatin sarkaçında
zamanı unuttu
seni hiç unutmadı
Elif Yıldız Kıratlı
|
