Küstüm Ben
Ve yüreğime acı düştü.
Ağlamadı,ağlayamadı gözlerim bir çocuk gibi
Ağlamadı,Allah’a açılan avuçlar,ağlayamadı
Canım tüm insanlığa küstü.
Gülmedi hiçbir zaman çehrem,taa içten
Hep üzgündü ölümü beklerken
Ve karar verdi;sonu kendisine gelene kadar
Küsecekti insanlığa,insanlara.
Gece oldu,karanlık çöktü odama ve gözlerime.
Uzaklarda sevdam
Yürek sızısı,kalp ağrısı.
Burada;dünyada ölüm,ölüm ardına
Helva,şeker parası
Sanki çokmuş gibi.
Ölüyorlar,öldürüyorlar kimse kimseye sormadan.
Kalp dargın,gözler ağlamaklı
Beden yorgun,bitkin.
Son nefes yakın,bir adım ötede.
Yaklaş,yaklaş bana.
Nafile çabuk gelmiyor; yavaş,yavaş
Boş verelim bunları be kardeş
Canım tüm insanlığa küstü...
07.08.1995 Merzifon
.
.
Arzu Bağrıaçık
|
