Öyle Güzelim ki
Çiğdem ıslaklığında toprak
Meydan cadde binalar
Bütün yaşam
Uyuyordu uyandığımda
Hüzzamladım kulaklarımda ezgileşen ayazı
Zaman az sonra gündüz
Düşüncelerim alaca tan
Sarhoşum düpedüz
En çok ihanetten korktum
Kaybolmaktan
Şafak alnımdan süzülen söylevdi
Daraldı canevimde kelimeler
Aldım hınçla kireçlenmiş bedenimi
Birde seni yeşil gölüm
Yok ettim bütün canlı renkleri
Vurdum yüreğimi renksizliğine
Öyle güzelim ki bu renksizlikte
Ben hiç bu kadar güzel olmadım
Elif Yıldız Kıratlı
|
