Talihsiz Bir Tehdit...
Yaşım 42. 68`lilerin devamı,70`li yılların kuşağıyım. Çok acılar gördüm ülkemde,ölümler coşkular Ülkem için umutlar taşıdım,heyecanlar duydum Bu topraklarda yaşayan insanlarıma sevgi. Bu sevgi uğruna bazen ölümü hiçe saydım Bazen de gelecek için bugünü düşeyazdım Kurşuna copa aldırmadık yürüdük Dövüldük,süründük,hiç ama hiç önemli değil Onurlu hesapsız bir mücadeleydi bizimki Sevgiyle büyümüştük özgürce,özgürlüğe düşkün Çok öncelerden biliyordum sevmeyi sevilmeyi Yaşam bana hep sevinç verdi,umut verdi Bu sevinçle,umutla sevdim sevilesi yürekleri Sevgililerimi,karımı,dostlarımı sevdim Ha bazen üzdüm,bazen de üzüldüm Çiçekleri bulutları,karı,yağmurları da sevdim Islandım,üşüdüm üşümeyi de sevdim Bana yaşadığımı duyumsatan her şeyi, Her şeyi sevdim. Bir yüreksizleri,sevgisizleri sevemedim Umutları kirletenleri,sevinçleri boğanları Çiçekleri solduranları uçmadaki kuşları vuranları Karanlık bakışları,ışıkları kaybolmuş gözleri İnsanlıktan çıkmışları,hele aşk düşmanlarını Hiç sevemedim. Sevmenin yaşamak olduğunu bilmiyenleri Sevinçsiz umutsuz yaşamayı Sanat haline getiren sefilleri Umutlu olanları, Kendi mutsuzlarında yoketmeyi deneyenleri Başkalarının mutluluğu adına, Mutluluğu katleden mutsuzluk abidelerini Sevemedim,sevmedim bu sevgi yoksulu insancıkları Ne insanı,insan müsveddelerini Yüreklerini çoktan söküp,yerinde çöplük olan Bu yüreksiz insan sefaletini İşte bunlardan biri çıkageldi geçenlerde Hiç beklemediğim bir saatte Aydınlık bir günde,güneşlikte Oğlumla keyifle oturduğum bir yemekte Bir sevinci paylaştığım o talihsiz yerde Buluştuk bir pastahanede O sefil küçük insancıkla Yıkık kaybedilmiş svinçlerin Yüzünde izlerini oluşturduğu karanlık ifadesiyle Oturur oturmaz başladı konuşmaya Dinlemeye çalışmadı,anlamaya da Kapılarını kapattığı yüreği Yok yok yüreksizliği ile Tehdit etti beni utanmazca Ne yazık ne acı yaşanan hiç bir şeyi bilmeden Dinlemeden,anlamadan anlamaya çalışmadan Aynen bir kiralık katil gibi Kurşun gibi sarfetti sözlerini Kibar olmaya çalışarak kustu kinini Bunu sevgi adına yaptığını söyledi Ama korkuyla eklemeden edemedi Bu söylediklerini her ne hikmetse Kimseye söylememi istemedi Kaybettiği sadece yüreği değildi Hem korkak ve hem de göründüğünden cesaretsizdi Yaşam sevincini korumaya çalışan yürekli bir kıza Hiç yakışmayan,umutlarını kaybetmiş bir sefildi Dinledim kendime hakim olmaya çalışarak Dayanamadım kestim sözünü,yüreğim acıyarak. Ben onu o istemediği, İstemeyi bilmediği için terkettim O kaygılı,korkulu küçük kızı Mutsuz etmekten hep korktum Korktuğum için çekildim kederli,sahneden. Duyguların yerini zihinler aldı mı Bu hep böyle mi olacak ne acı Onu çok sevdiğimi ve bunu hep söylediğimi Ama onun derin sevgime rağmen endişeliliğini Silemediğimi,sevincini yeşertemediğimi Söyledim,o küçük insan müsveddesine. Eğer isteseydi korkusuzca,bütün yüreğiyle Sonuna kadar gelirim deseydi,sevinçle cesaretle Elimden tutup ufkunu çevirseydi engine Kimse koparamazdı,kimse duramazdı bu çılgın sele Bunu böyle bil ve bilsin herkes onu çok sevdiğimi Acıların sevinçlerin yoğurduğu bu yüreği Hiç kimsenin korkutamıyacağını Hele sefilce yapılan bu tehditi Hiç mi hiç önemsemediğimi,ama Sadece acıyla bir hançer deldi yüreğimi Sevgi adına yapılan bu edepsizce tehditi Kaldıramadı kanatları kuşlarımın Tehdite gerek yok müsterih olun Zaten çoktan boğdular sevgilerini Acılı bu adamla,kederli kadın Zaferinizi muştulayın sevgi adına Sevgisiz yüreklerinize. Yine kazandınız,çekse de bedenler acı Hiç bitmeyecek ama hiç bu coşkulu sancı Yaşamın türküsü yola çıktı,geliyor nazlı Sevinçle doluyor yürekler kanatlı Güneş buluttan sıyrılıyor, Tan ağarıyor, Benizler sarı,bedenler acılı ama Yürekler kanatlı Hoşgeldin hayat,hoşgeldin aşk...
25.01.1998/alsancak (Talihsiz Bir Gün)
Mehmet Selim Tuncer
|