Bu Bence...
Belki de büyük bir şans başıma gelenler.
Belki de bu son ya da bir ilk…
Öncesinin olmamasının heyecanı
ve bir ilk olmasının acemiliği içimdeki.
Korktuğum şeylerle değil ama
Anlayamadığım olaylarla örülü içim.
Başıboş bırakılmış ve gidip bir gök taşına çarpmış gibiyim.
Herzamanki gibi ik kişilik bu sır
ve herzamankinden farklı bir savaş aramızdaki…
O bir ödül,
O bir kahraman,
O bir ‘yaşamış da yaşlanmış’…
Ama belki de
muhtemel bir prensesi içnde saklayan şu dişi kurbağanın
öpülmekten yana hiç şansı olmamış.
1998/ İstanbul
Ece Karaboncuk
|
