Yalnız mısın?
Korkutucu bir yalnızlıkla çoğalır bazı bunalımlar.
En sonunda, aşkı atlatmak için
görmezden gelir insanoğlu içindeki boşluğu…
Bazen iltifat gibi gelir terkedilişler,
bazen bulunmaz hint kumaşı ilişkilerde yaşanır kapıdışı sıradanlığı.
Yalnızca özlemler acıtırmış gibi gelir insanın canını,
Oysa sadece ayrı iken özlemez aşklar birbirini.
Tutkudur bir yürek diğerine zaman zaman.
İlişki dediğin ağzımdaki nane tadın ve buğulu gözlerindir…
Bu gece yalnızım ve çoğalıyor bunalımlarım.
Kaç boşluğu doldursam da içimde taşla, kumla, şarkıyla, şiirle,
yalnızlaşıyorum yaşadığım aşklarla yinede.
Gel demek; Bekliyorum, demektir.
Şiir yazmak; Fal bakmak, dilek tutmaktır.
Bir hayale sığamamak işte böyle bir şeydir.
Bilirsin,
bilir misin?
Bazı aşklar bekler sabahı.
Bazı sözcüklerse karanlıklarda dökülüverir kalemlerden.
Uykuya düşman iki gözüm ve karmakarışık kafamın içiyle,
Ben, bekliyorum sabahı…
Sadece sen yoksun bu yalnızlığımda…
09/2000 İstanbul
Ece Karaboncuk
|
