Eylül Yorgunu
Rüzgar mı getirdi yoktu az önce
Dağlardan yürüyen suskun akşamı
Akşam ki, etrafı sarıp örtünce
Eritir ufukta donuk zamana
Vicdanım dünlerden gel yap sorgunu
Kafeste kuş gönlüm/eylül yorgunu
Resimler çizilir gözleri yaşlı
Silinir bulutlar göğe değince
Sevinç bir içimde, hüzün on başlı
Kanatır yüreği yere eğince
Dağlarda çimenler yağmur vurgunu
Yürümez topraklar/ eylül yorgunu
Haykırış küçülür varmaz kulağa
Gönül seslerini duyan mı olur
Bakışla da gidemezken uzağa
Yıldızı geceden sayan mı olur
Muştular yağmursuz bulut durgunu
Gecede esen yel/ eylül yorgunu
Sessizlik hükümdar gece tahtında
Adımlar kısaldı, tutuk nefesler
Bir sarı yaprak var umut bahtında
Girmiş damarına endişe eser
Yalnızlık, gün senin çevir burgunu
Şiirler, şarkılar /eylül yorgunu
Eylül mü sen misin büken boynumu
Uçuşan yapraklar,göçen kuşlar mı
Sildirmez gözümden ömür sonumu
Ey bahar bir daha çağın başlar mı
Yalan baharların gönlüm dargını
Kavuşmak ümidi... Eylül yorgunu.
Hasan Akçay
|
