Yaşadıkça
Rüzgarda savrulan küller gibi ümitler
sonsuzluğun bağrına koştular
sereserpe kalplerde yatan hayaller
Bulutlarda yağmur mu oldular?
Islanır kirpikleri yağmurdan mı bilinmez.
Avuçlarında kalır ıslaklığı suya düşen hayallerin.
Yakamozların ışıltısı gözbebeklerinden yine de silinmez
Bu son çırpınışı da olsa ümidi yitirenlerin
Gülçin Tutkan
|
