Yalnızlık Evi
İstemeden yürüdüler yalnızlığın kumsallarında
Yalnızca
Bırakıldılar
Dopdolu sevgileri yüreklerinde büzüldü
Beyaz gelinliklerinde arandı saflıkları
Kırmızı kuşakların ardında
Sevdaları
Umutları
Birilerinde çözüldü
Birlikte yokoldular
Yokoluşlarındaydı yalnızlığın bedenleri
Yalnızca
Kayboldular
Yalnızlık artık iki kişilikti
Kadın itaatkâr...Mutsuz
Erkek suskun...Umutsuz
Paylaşılırsa küçülür dediler
Yavruyu dünyaya getirdiler
Deniz aynı deniz
Güneş aynı güneş
Ve şimdi iki yalnız
Yeni bir yalnıza eş
Yalnızlık artık üç kişilikti
Büyüttükçe büyütüyordu Devini
Çare bulmalıydılar
Yıkmalıydılar yalnızlık evini
En iyi ilâçtı zaman
Sevgilerini zamana doldurdular
Üç yalnız elele,üç vakitte
Yalnızca
Sevginin yolunu tuttular
Üç yalnız elele
Yalnızlıklarını unuttular
Zehra Birsen Yamak
|
