Kanayan Simya
NAZİR AKALIN
KANAYAN SİMYA
I.
Sen benim Türkiye`msin adın ta içimdedir
Sağ gözün kanlı Dicle sol gözünde karanfil
Tükenmez gecelerde canlanır gözlerimde
İncecik dallarında kurduğum öksüz şehir
O uzun kirpiklerin üç deniz yedi iklim
Her bahar sende açar sende solar özlemim
Saçlarına dağılan kıpkızıl gülüşlerin
Göklerden yere düşen benim ay ve güneşim
Nakşolsa güzelliğin son Zühal yıldızına
Bozulmaz yeminleri saçarsın Süreyya`ya
Sensizlik ikliminde gözüyaşlı bir ceylan
Yeni yollar gösterir sende beni bulana
II.
Gamlı bakışlarının solgun susam çiçeği
Ülkemin atlasında bir daha açıverdi
Zamansız kan dökmenin sendeki son çehresi
Patlayan goncalarda beni sana gösterdi
Üşüştü birdenbire geceme güzelliğin
Bir kumruyu düşümde göğe saldı ellerim
Gözlerimin rengini çıldırtan dudağında
Zümrütten geçilmeyen alev oldu sözlerim
Lekeli çiçeklerin kanı mı var yüzünde
Sevgiliden sevgili sözden önce yasemen
Ey yediveren güllerine başeğen çiğdem
Bir uygarlık geçiyor adının harflerinden
III.
Gözlerine sürme diye çekilmiştir Türkiye`m
Bir semender masalı başlar baktığın yerde
Benimse kalbim `Yusuf! Yusuf!` kokan kuyudur
Her gece Züleyha`yı hapsederler içine
Özlemle dökülürler parmaklıklara düşler
Kendinden geçsin diye gönlü kırık semender
Züleyha`nın yüzüne hüzün taşır içimden
Dicle`yle Fırat adlı o upuzun nehirler
Kaşların kıvrımında şehrazadlar kan ağlar
Yüreğinde gamlı bir sıcaklıkla Züleyha
Gözyaşları bulaşır o Zühal yıldızına
Sanırım yanağında ülke ülke bir ben var
IV.
Tecelli ettiğin yer meltemli denizlerin
Beni sende köpüren Binbir Gece hüznüdür
Geceyi öteleyen sen ey sade şehrayin
Gözlerin semenderi yakıp geçen kül müdür
Ürperirken gezdiğin denizlerde her nehir
Güneş beni bırakır akşamlara yüzüstü
Kavuşmak sana varan bir söylence bilinir
Bulamaz güvercinler ülkemde gökyüzünü
Renkleri bir mavi düşe sarar gözlerin
Semenderin göğsünde yanıverir Züleyha
Dizboyu karanlığa gömülürken hayalin
Süzülür günışığı dönmemek üzre daha
Kanıyor gözlerimin sönmeyen yangınında
Uykusuz gecelerde senden aldığım yara
Bir semender kanı ki bulaştı coğrafyaya
Şimdi kitabesiz bir mezar Türkiye`m bana
Nazir Akalın
|
