Akşamdan Kalma
Utandırdı bebeğim, yüzüne bakınca,
Bir tebessüm yeterdi içimin yangınına.
Vurgun yemişçesine el ayak çekilince,
Garibim yazık akşamlardan kalma.
Anlatırdım viran eyleyişini gönlümü,
O çılgın, o mahçup tavrını takınınca.
Takmışım ne yapayım ona bir kere kanca,
Garibim yazık akşamlardan kalma.
Gönlümü eyler durur yıllarca bu deli sevda,
Yarın ne belalar daha açar başıma,
Bitirmek istemese de bitmez bu kara sevda,
Garibim yazık akşamlardan kalma.
Bülent Öz
|
