Sen Yoksun Artık
O gözlerde gezinmeler yok artık,
Kapılar kapalı bomboş bir ev soğuk.
Mahallen hala güzel ama buruk,
Sesin sesin duyulur gibi sen yoksun artık.
Vakit geldi köşedeki kır kahvesinden kalktık.
Son bir kez daha senli sensiz pencerelerde bakıştık.
Bilinmez hangi mevsimde sona erecek ayrılık,
Sesin sesin duyulur gibi sen yoksun artık.
Varlığın ruhumda sorgulanacak
İlmek ilmek iliklerimde,
Bu senli son yolculuğum olacak.
Gözleri kan çanağı, gözlerim ıpıslak.
Gecelerim sana gebe sancılanacak.
Sabahında kim bilir ne güneşler doğacak.
Kokun karışacak rakı kokularına,
Nabızlarımdan tütsü tütsü dudaklarıma.
Sesin duyulacak biliyorum
Adım gibi,
Sesin İzmir semalarında yankılanacak ,
Ama sen şiir gözlüm sen yoksun artık.
Bülent Öz
|
