Yanlizligin icinde giden hasretim
Yanlizligin yolunda gidilen hasretim
Sessizligin adinda soylenen bir soz
Saatler icinde dusuncelerim var sessizligim kadar
Gunesin isigi ayin rengiyim sicakligi yansitan
Ozlemlerin arasinda bocalayan gurbetim ben
Biraktigim issiz coller gidilebilen en uzak yolum
Sonsuzlugum var benim yildizlar gibi parlak
Seni yansitirim arkadas bir ney gibi ugultusunda nefesin
Turkusunu soylerim soylenmemis en guzelini
Kokusunu alirim izlerim var benim nice toprak derim
Asigim bir gece gibi yildizlarina ..
Severim bir deniz gibi yasattiklarimi
Icten ice kararmis ruhum isigim ben seni aydinlatirim
Birak gidebildigi kadar gitsin duslerin
Senide terkeder sabir cektigin dertler
Kendi icinde yarat en guzelini orda dusunme
Ne geriyi ne ileriyi zaman alip goturmus benligimi
Nefesiyle yol aliyorum tanrinin bugun öldüm dedigimde yeniden dogmusum
Yoklugun kara carsaflari dolanmis onume
Dikenli dedigim her yol bir gul bahcesi oysa
Pamuklar icinde yurudugum cennetim
Atesler icinde yokluga alevlere atilmis yasam mektubum
Yanlizligin icinde giden hasretim ben
Emre Erkut
|
