Melekler Şehre ,İnince
Bir demet papatya topladım tepelerden,
İndirdim meleklerle birlikte evime.
Öyle zor gitti ki ellerim vazoya.
Kurumalarına izin vermeyecektim.
Her düşen beyazlık damla damla canımdı.
Biliyordum eriyordum günden güne
Elimden geleni vermeliydim.
Darda mı başın tanımadığım?
Bir damlam sende kalsın.
Bir beyaz daha düştü masama.
Azalıyordu hızlı zamanla,
Sulasam da damla damla
Benim dermansızlığımla.
Ölüyordu beyazlar yavaş yavaş.
Sanki dostumdu üzmek istemeyen
Vermeliydim bir damla daha.
Uzattım elimi,aldım avuçlarıma;
Cansızdı benim gibi.
İstemiyordum beyazla birleşsin kaderimiz.
Melekler şehirde soluyamazdı.
12.04.2001 Ankara
Arzu Bağrıaçık
|
