Susa
Koruluğun budak aralarından ışık sızınca
Doğmamışçasına sevmeye başladık günü
Bitmesin istiyorduk geceyi
Yüreğimidze sığıntı bir avuç sevda
Kavuşamamalara akıyordu acılarımız
Ve Ağlıyorduk yarına
ölümüne sarılıydı can evimiz
Beyaza umuda ve aşka
Varmışçasına yaşıyorduk sevgiyi
Hatta sarpalıyorduk olmuşçasına
Alıpta başanı gitmez sanıyorduk
Omuzlarımızdan ..
Bırakmaz ellerimizi
Terketmez yüreğimizi
Aldatmaz bu bedbaht yer çekimler
Şu yeşeren öpüşler
Fingirdekliğin uçlarına asılan gülüşler
Parmak aralarıdaki boğum boğum sevişler
Bitmez sanıyorduk
Bırakmaz sanıyorduk düşlerimizi
Karanlığın budak aralarındaki ışık sardı evreni
Terketti beyaz yok oldu umut
Şimdiyse keşkelere buluyoruz
Adamlığına aldanan gölgemizi..
Ömer Kıvanç
|
