Edek
Kenarına oturup ağladığım
Dost karanlıklarda bırakıp gitti artık
Dalgaları kaybolmuş denizde
Aşkına şarkılar dizdiğim
Başımı yapraklarına sakladığım
Çiçekler hüzünlü şimdi
Kadehler boş
Bir hengameyle bakar olmuş insanlar yüzümüze
Ne eski şarkılar kalmış ağlaşan sevgiliye
Nede şiirler,sızlatan içimizi
Boğup gitmiş ansızın
Şu koca karanlıklar bizi
Bakmadan varoluş ilkemize
Yok,yok gitmeyecek böyle
Yalvarmanın da manası kalmadı tanrıya
Koşmanın,yorulmanın
Umut etmenin de:
Zaten baksanıza..
Nasıl olsa şunun şurasında
İki adım kalmış mı ölümümüze
Eğer ölümü bıraktılarsa o da
Kendi irademize...
Ömer Kıvanç
|
