Ir
Çığlık çığlığa yumruk yumruğa bir türkü dudaklarımda Hoş seda söylenen Esmerin sevdasındaki karacoğlandan Arıda çiçeği balı tanrıyı saklayan yunustan Cana can kurda kuşa dost diyen pir sultandan Öteden beri söylenir bu türkü Kimi darağacında Kimi mezar taşında Kimide alevler arasında söylendi sandılar ,son sözü Kara cübbeleri kirli sakalları Ve irin gözleri görmediler oysa Bir dindir bir imandır Bir yoldur bu türkü
Arkadan vuramazlar kalleşçe Kör edemezler kör gibi bakmayan her gözü Od yapamazlar yaksalar da sobalarına Kırıldıkça perdeleri yayılır bu türkü Duymadıkları insanları anlatır sözleri Gezmişleri,mumcuları,emeçleri mahiri Hallacı yı,sefil selimiyi,akarsuyu Kızıl dere yoluna bakmaya tutarlarsa yüzü anlarlar ; oluk oluk kan olur akar bu türkü vurup sevdaya tüm kahpelikleri başımı sarpalasam gök yüzüne koca bir dal yürür içlerinde vatana sarılmış görürler Atatürk’ü dedim ya anlarlar, en kuytu köşelerde kulakları yırtar bu türkü ve yobaz, sen söyleyemezsin dilin dolanır sarığın kızarır cübben utanır hedefini bulmaz attığın kurşun kurdun azar sana dolanır bir barış andıdır bu türkü yurdu yurt yurdu baş yapandır bu ülkü ayırmaz çerkezi lazı tatarı kürdü bir kalem bir mızrap bir düşüncedir her yürek ağlayamaz,ağlatamaz oynayamaz ciğerlerin yarısı sevda budalasıdır bu türkü
Ömer Kıvanç
|