Soysuz
Öylesine sevdaydı yaşadığımız
Ağaç kovuğundan evler yapmaktı
Düşler mahallesine
Kırmızı otobüs katarlarındaki yoksulluğu solumaktı
Ağlayabilmekti boşa vuran zamanın her tiktak sesine
Ve ;boğulmaktı o dehlizde
Çoğalmamak için boğulmaktı
Hangi kalem yazmazdı yazan yürek olunca
Hangi ağıt sızılarımıza gözyaşı bırakmazdı
Hangi kiriş beton çatlamazdı emegin sevinciyle
Yaslanıp sevgiyle çarpan yüreklere
Ve;umuda batıp o dehlizde
Boğulmaktı çoğalmamak için boğulmaktı
Yalnızlığın ahengine vurulup
Güreş tutmaktı geceyle
Faili meçhulleri,kardeş kurşunlarını durdurmaktı
Kalem tutmaktı inadına sevda yazmaktı
Söküp kenara sıyrık yakamoz yırtıklarını
Şiir yazmaktı o dehlizde
Boğulmaktı çoğalmamak için boğulmaktı
Görürdük kimse yanmazdı büyüyen sevgisizliğe
Ortak olunmaz sanırdı yoksulun feryadına
Yazgımız yokluk içinde umut bulmaktı
Öylesine yaşardık ,sanırdık çaresizce
Ve:düşlemeyi öğrendik o dehlizde
Boğulmaktı çoğalmamak için boğulmaktı
Öyle bir sevdaydı yaşadığımız
Seveceli tebessümler yollayıp ölüm çizgisine
Ölüm ölümlüğüne ağlayacaktı
Biri yutarken biri yutkunmayacak
Ağa yerken berduş kemirmeyecekti
Soysuzları boğacaktık o dehlizde
Onlara düşendi bu..
Boğulmaktı çoğalmamak için boğulmaktı
Ömer Kıvanç
|
