Bahar
Yaz vurur ayalarına
Kanın damarlarına sığmaz olur
Uzadıya günler gelmiştir kapına,yaşanacak
Güneş ufuk çizgisinde bir başka kaybolur
Aşka açar çiçekler
Sevdaya yönelir şarkılar sazlar
böcekler
acı uğultularıyla uçuşur
bahar önce gelir belkide
karakaçanın sıpasına
sürülerce sürünen çiyan yumurtasına
ve takılır yüreğim
takılır işte;
ranzamda ki kelebek kurusunun kanat haritasına
serilir gece kapımıza
serilir rakı ,serilir meze,
dertlerde boğar haa sinsice
kıçıkırık gönlü bol bağlamanın paslı teline asılır yürek
titrer durur el sürmemişliğe
hayına,yalana ve sana
ve bir nefes savurur
baharlarca yüzlerce keder
şu hücre denen pisliğe
rakıyla bir iniverir gırtlağını yırtark emeklerin
özgürlüğe yeniden vurulursun
ve vurursun aşkı sevdalının rıhtımına
kesilmişken kelepçeden alın terin
yaz vurur ayalarına
kanın damarlarına sığmaz olur
uzadıya günler gelir kapına yaşanacak
bir umut daha parmaklıklar ardında kaybolur
bilirsin bahar kokusunu salmaz buralara
böcek seslerini uzaklara savurur
kıskanır kirlenmiş kimliklilerden
alnıma mıh gibi bir dal sokulur
neyse ;
bu yazda geçecektir sensiz
nice baharda
yaşlı çınarın gölgesine yaslayıpda başımı
ve tesbihimi
volta arkadaşımı
sarmaş dolaş ağlaşan mürekkep gözyaşımı
vereceğim onlara
bekleyeceğim;
gelecek güneşli yazı
katillerle,hırsızlarla bir tıkıldığım dama
sokacağım başım dimdik
utuncından ağlaşan anı
yobazı kirlenen adi divanı
yaz vuracak ayalarına
kanlarına kuşlarına çakıltaşlarına
bekle umutla
ve de unutma bizi bahar korur
her kış bir bahar her baharda kış olur
umutla gelir her ikisi segiyle kaybolur
çiçek bezer duvardaki kalbi kırık resmi
kalkar Ata bu düzen yeniden kurulur
Ömer Kıvanç
|
