Jandarmalar geliyor
Çocuk yaşında daha, ezan dinmiyecek
Bayrak inmiyecek, kula kulluk yok diye
Din, vatan ve namus ugruna
Dedem Nasuh Erdoğdu kurşun sıktı yunana
Savaş bitti
Düşman def olup gitti
Özgürce ve insanca yaşayacaklardı
Ama; ansızın gelen gece baskınlarıyla
Tutuklandı silah arkadaşları
Günlerce asılı kaldılar meydanlarda
Boyunlarında yağlı urganlar vardı
Göğüslerindeki imandı madalyaları
Bir de suç aleti olan sarıkları
Teşhir edildi günlerce darağaçlarında
Umutları imanları Kur‘anları...
Bunları anlattı dedem hediye olarak bana
Kur‘anı ilk okumaya başladığımda
Tehlike sezmiş ürkek bir ceylan gibi
Bakınarak sağa sola
Harfleri dantel gibi ör yavrucuğum
Kelimeleri tuğlalar gibi yerleştir duvarlara
Ve adam gibi dört köşeli ol
Birileri sürekli bir fitne yuvarlıyor
Hemen ardından Jandarmalar geliyor
Rafa kaldırdığımız Kur‘anı sakla
Bulunmaz bir yerlere koy kadınım
Denmesin bu evde isyan kazınıyor kafalara
Kur´an okutuluyor gericilik basılıyor damarlara
Dünyanın yuvarlakligini karakoldakiler hiç anlamıyor
Sus bebeğim ağlama jandarmalar geliyor
Duymadınız mı Kastamonu da Konyada
Menemen de...daha bilmem nerelerde
Ezanı arapça okuyormuş isyancılar
Ayet ayet direniyorlar sure sure savunuyorlarmış
Istiklal mahkemelerinde kendilerini
Ağızlarıyla kuş tutsalar bile
Yine de adaletin kılıcı boyunlarina iniyor
Tanrı uludur de hocam jandarmalar geliyor
Her yerde bir korku ve telaş fırtınası
Yeni bir işgal ordusu mu geliyor
Omuzlarında burunlari havalı mavzerlerle
Bellerinde diş gıcırdatan kasaturalar
Ve katil bakışlı dumdum kurşunları
Yaz gününde buz kestirir ortalığı
Paşaların her sözü kanundur
Vatandaşlar Allahin jandarmalar emir kuludur
Zulüm her yeri tir tir titretiyor
Tanrı uludur deyin cocuklar jandarmalar geliyor
Arif Altunbaş
|
