Volta
VOLTA
Çarşaf gibi şimdi deniz
Ve biz de deniz gibiyiz.
Deniz küsmüş sahile
Dalgalar ömür boyu hapis...
Bir sal var ufuk çizgisinde,
Hayal-meyal güneşin battığı yerde.
Küçük direğinde paramparça yelkeni
Çatlamış yaralı yüzüyle kaptan
Bitmek üzere güvertede....
Rüzgar çoktan yitmiş bu düşte
Hoş,esse de boş olurdu ya...
Bu file yelkenli sal ve kaptanı
Onu hissedemezdi artık....
Ne fırtınalar aşmışlardı...
Deniz ve rüzgar birleşmiş,
Metrelerce yükseklikte dalgaları
Mezar olsun diye göndermişlerdi.
Bunu kim olsa anlardı
Çatlamış dudaklarından,
Sararmış,yaralı yüzünden,
Paramparça elbiselerinden,
Yelkeni file olmuş salından
Okunuyordu bütün hikaye.
Kaç kez Azrail ile karşılaşmıştır ?
Belki birbirlerini çok iyi tanımışlardır!
Düşünsene bir saldaki O viraneyi...
Acaba buraya kadar niye geldi ?
Yalnızlık sahilinde volta atarken,
Bir ses duydu,uzaklardan biryerlerden!
Kimdi bu,yüreğine seslenen !?
Ona arkadaş,dost,yar demek isteğiylen
Başladı ve çıktı bu mücadeleden.
Şimdi,yalnızlık sahilinden yapılma salı,
Zorlu yolculukta savaş verirken yırtılan
Sevgi ve ümit dolu cebi yüreğinden
Denize dökülüp yitirdiği hayalleriylen
Oydu bu savaşı kaybeden...
Uyandığında o salın yatağı olduğunu!
Bütün bunların bir rüya olduğunu görmüş,
Sevinememişti bile...
Çünkü uyandığında en başa dönmüştü
Yalnızlık sahilinde volta atıyordu yine....
Bir of çekip `keşke` dedi `keşke...`
`Hiç uyanmasaydım,Denizin ortasında,salımın üzerinde
yakın dostum Azrail`e teslim olsaydım`...
27-10-96
Yalçın Çınar
|
