Oyunlardı Gerçekte Oynanmayan
Yalnızlığımı salıyorum şimdi sokaklara.
Ve o bir yana ,ben bir yana ,
Koşuyorum.
Hayallerimi doğuran o kente ,
Koşuyorum.
Kent ki;bir zamanlar beni de almıştı rahmine,
Sonra hayata inat patlatmıştı bu kirlenmişliği.
Oyunlarım olmuştu bu kentte,
Ve hayatın saklambaçlarında ebelenmiştim.
Kuşları avlarken elektrik tellerinde,
öldürülen hep ben oluyormuşum.
Sokaklarında her kayboluşumda ,
Sımsıcak kollarını aramıştım .
Ve hangi hatıramı yoklasam,
sıcaklığın kalıyor yüreğimde.
Oyunlarda kalsın artık hatıralarım.
Oyunlarda bulmuştuk ,oyunlarda yitireceğiz,
biliyorsun.
Değer Ulaş Turan
|
