Canım Dedeciğim
Dedeciğim, nasıl başlasam bilmem ki,
Benim maddi ve manevi kurtarıcı meleğimdin
Köye geldiğim zaman sana doyasıya bakardım
Bazen içimden bazen de dışa yansıtarak, benim dedem dedeciğim derdim
Yok olmak üzeresin, yok oluyorsun dayanamıyorum
Belki 84 yaşın üzerine bir on yıl daha diyebilirdin
Belki bel ki o tıkalı ayak damarların açılabilirdi
Ama olmadı işte...
O son görüşümde, Fadeni ara bana `4 bin lira` göndersin demen hala kulaklarımda
Ölmekle, ölmemek arasında gidip gelirken bile bizleri düşünüyordun ve
Rahmi`nin, `Aren Çayırı`ndaki tarlamızdan bir miktar aldığını söyleyerek, onu mahkemeye vereceğim diyordun
Ama biz ne yaptık, seni düşünmeyip o açılabilecek olan ayak damarlarını açtırmaya yönelik bir girişimde bulunmadık bile
Tabii ki kişisel bencilliklerden dedeciğim
Alacaklısın hem de çok alacaklısın bizlerden
Bilinç ve konuşmanı yitirdiğin anda sana geliyorum dedeçiğim
Affet beni affet, olumsuzluklardan olumsuzluklardan....
Ne yapacağımı bilmiyorum
Ah bir elimden gelebilse canına can katarak o sözlerini duymak isterdim duymak
Benim biricik su kadar sef ve berrak dedem
Belki beni bekleyeceksin, belki de hoş çakal diyerek sonsuza doğru çekip gideceksin
Ama ne olur bekle dedeciğim, soluğunu bari hissedeyim ve son kez de olsa sımsıcak ellerine bari bir değebileyim
Benim canım dedeciğim
DEDEM
Nail Selçuk
|
