Kar Topluyorum Dört İklimden
Türkülerin yükü benim,
Benim kırık aynalarda bin surat
Kar topluyorum temmuzlarda
Sıfıraltı santigrat.
Yürek kundakcısıyım
Figanlar ürkütürüm
Trenler geçer ıssız ovalarımdan
Bir örümcek habire büyür.
İnsan olmanın yükü benim
Şaşkınlığımda var ürpertim de
Uyuyan bedenin teninde kene
Sele düşen yalnızlık
Bir dal bulmalı
Yangın da üşümede...
Kar topluyorum
Dört iklim, dört köşede...
5 Şubat `98
Cem Özkök
|
