Gözün Aydın İstanbul
GÖZÜN AYDIN İSTANBUL,
GÖZÜN AYDIN
BAYRAM GELMİŞTE GİTMİŞ
HAYRET...
YİNE HABER VERMEYİ UNUTMUŞSUN
SADECE AYNASIZ AYNA YOLLAMIŞSIN
HEP SEN BAKIYORSUN İÇİNDEN
BİRDE SENDEKİLER
GÖZÜN AYDIN İSTANBUL
BENİ DE GÖMDÜN YA...
HADİ RÜYALAR VARDIR UYANMAK İSTEMEDİĞİN
HANİ HÜLYALAR VARDIR,
DALIPTA ÇIKMAK İSTEMEDİĞİN
DOĞMA ARTIK DİYE AYA
AKMA ARTIK DİYE YILDIZLARA YALVARDIĞIN
HANİ GECELER VARDIR,
GÖRMEK İSTEMEDİĞİN
“BEN BUGÜN DOĞMALIYIM” DEDİĞİN SABAHLAR VARDIR YA;
OYSA DÜNDEN ÖLMÜŞÜMDE,
HABERİM YOKMUŞ
ÖYLE YALNIZ BIRAKTIN Kİ İSTANBUL
BAŞ BAŞAYIM SEN VE YANLIZLIĞIMLA
SESSİZCE OTURUYORSUN KARŞIMDA
DİMDİK BAKIYORUM GÖZLERİNE
KONUŞ BİRAZ KONUŞ
NE OLUR BİRŞEYLER SÖYLE
BİRAZ SEN ANLAT
BİRAZ DA BENİ ANLA
KONUŞ BİRAZ...
HİÇ OLMAZSA SESİN ÇINLASIN KULAKLARIMDA
NE SES VERİYORSUN
NE DE CEVAP
SOLUK ALMAK İSTİYORUM
NEFES VER!
OYSA DÜNDEN ÖLMÜŞÜMDE,
HABERİM YOKMUŞ
ÖYLE ZAMAN GELİYOR Kİ;
YEDİ TEPEN BİNİYOR OMUZLARIMA
YORULUYORUM...
İÇTİĞİM BİR BARDAK SU,
DENİZİN OLUYOR; AKIYOR BOĞAZIMA
BOĞULUYORUM...
YUTTUĞUM HER LOKMA TAŞ OTURUYOR İÇİME
TIKANIYORUM...
SURLARIN GİBİ DİKİLİYORSUN
YIKILIYORUM...
YORULDUM İSTANBUL, YORULDUM...
BENİ DE ÖLDÜR, YÜREĞİMİDE
OYSA DÜNDEN ÖLMÜŞÜMDE;
HABERİM YOKMUŞ
ÖYLE OLUYOR Kİ BAZEN
KENDİ AYAK SESİMİ DUYUYORUM KALDIRIMLARDA
BEN YÜRÜYORUM, O DURUYOR
BEN DURUYORUM, O KOŞMAKTA
KENDİ GÖZLERİMİ GÖRÜYORUM BOĞAZINDA
BEN GÜLÜYORUM, O AĞLIYOR
BEN AĞLIYORUM, O KAHKAHALARDA
KENDİ ELLERİMİ GÖRÜYORUM TOPRAĞINDA
BEN GİRİYORUM, O SARILIYOR
BEN SARILIYORUM, O KAÇMAKTA
“BİR RÜYA OLMALI BU” DİYORUM
BU BİR RÜYA
UYANMALIYIM;
KALKMALIYIM YATAKTAN
OYSA DÜNDEN ÖLMÜŞÜMDE,
HABERİM YOKMUŞ...
GÖZÜN AYDIN İSTANBUL
GÖZÜN AYDIN OLSUN
HANİ UMUTLARIM VARDI;
BEKLERKEN SABIRSIZLANDIĞIN
HANİ YARINLARIM VARDI;
ŞAFAKLARA SAKLADIĞIM
BEBEKSİ AVUÇLARLA UZANDIĞIM
BEBEKSİ DUDAKLARDA DOKUNDUĞUM
HANİ İSTANBUL
HANİ SEN VARDIN?
BENİ DOĞUR
BENİ BUGÜN YENİDEN DOĞUR DİYE YALVARDIĞIM
OYSA DÜNDEN ÖLMÜŞÜMDE
HABERİM YOKMUŞ...
GÖZÜN AYDIN İSTANBUL
GÖZÜN AYDIN OLSUN
BENİ DİRİ DİRİ GÖMDÜN YA...
Pervin Beyhan Tektel
|
