Kaçmak
Elimde mor açmış akasyalarla girmiştim yanına son defa
`Dünyayı eledim, hiç karşılaşmadım senin gibisiyle.` demiştin
Önce alay etmiştim duygularınla, sonra korkmuştum
Gölgeni görmekle başladı gizemsel yürek çarpıntım
Kocaman toprak küpe diktiğin kuşkonmaz çiçegi
kurumuştur artık
Dalgın başını çevirip sen bu çiçeğe benziyorsun;
`Değil kuş, kelebek konsa incinirsin` demiştin
`Garip biri` diyorlardı hakkında hiçbirşey öğrenemeyenler
Kimbilir nerede, ne yapıyorsun şu an
Suskun, asık suratlı dolaşıyorsun Anadolu`mda
Seni görebilmek için bakıyorum insanların yüzüne
Dünya pisliklerinden arınmış ruhunu nereye gizledin
Kaçmıştım yanından kıskançlık denilen vebalı hastalığından
Ama keşke şu an bir daha okşayabilsem o kömür karası saçlarını.
Cem`e
26.07.1996
Cem Özkök
|
