Kördüğüm
gözlerim gökyüzüne dağıldı bak
ensem de ölüm gibi bir soğukluk
kulaklarımda dünyanın yorgun uğultusu
ellerin yanaklarımda, yanaklarım soluk
uçurumlar beni çağırıyor, dinle
kuşlar ismmi bağırıyor, duyuyor musun?
toprak kabarıyor, toprak tenime aç
benimse bedenim toprağa muhtaç
oysa beni hayata bağlayan ilmek çoktur
ilmekler kolay çözülür, kördüğüm mutluluktur...
16.HAZİRAN.2001
Faik Kıvanç
|
