Hayat Mahkumu
Bu gözler benim değil! Ya bu eller, Bu eller kimin? Ben sadece yürüyen bir ceset miyim Yoksa kenara atılmış bir beden mi? Ben kimim, ben neyim, Biri bana açıklayabilir mi? Ayak izlerini takip etmeyi ben seçmedim Kendi portremi de ben çizmedim Bu suç, bu günah benim değil Bir iftirayla, Böyle yaşamaya mahkum edildim. Ben, aslında ben değilim Ben, hareket ettiği halde duran şeyim Bu yüzden, Acı çekmeyi ben hak etmedim Oysa bir cezayı iki kere ödemekteyim İki ben, iki hayat mahkumu. Bir gün daha geçip gitmekte cezamdan Geri sayıma devam, Hayat mahkumu Hadi bir çizik daha duvara Bir daha, bir daha...
Poet Of The Darkness
|