Erhan`ım
Ölümün soğuk yüzünü sende gördüm meleğim
Mavi gözlerinin perdelerinde
Soluk yanaklarından öptüm bebeğim
Son defa taşıdım kucağımda
Avuçlarımdaydı bebeğim canı çekilmiş tenin
Hayata bakan gözlerin kapanmıştı
Yüzünde tebessümün vardı bebeğim gördüm
Biliyorum mutlusun sema katında
Erhan`ım sen yoksun dünyamda
Saçlarını okşayamam bir daha
Oynayamazsın artık çöp parçalarıyla
Minik ellerin tutamaz ellerimden
Omuzlarım sıcaklığını duymaz bir daha
Sen bir gonca güldün baharda soldun
Tebessümün kaldı mezar taşında
İsmini kazırım yüreğime
Mezar taşındır diye
Toprağın diyerek yorganlar çekerim üzerime
Ayazlarda kalırım
Tatmak için teneşir soğukluğunu
Öperim resmini Erhan`ım diye...
( İstanbul 17/5/1991 Cuma )
Adnan Zeki Çelebi
|
