Ellerim Üşürdü
ellerim üsürdü ,üsürdüm.
şehrin vitrinlerinden kayardı düşlerim
seni düşünürdüm.
sense, bir baska mevsimde sağnak halinde yagardın
baska sehirlere sımsıcak.
ellerim üşürdü.
nikotin kokan ellerim üşürdü ve...
bir sigara daha yakardım.
şehir ıslanırdı duman duman.
cocuklar uyanmış olurdu
düşlerini kaybetmeden uykularından
benimse kabuslarrım kese kağıdı buruşukluğunda
asılı kalırdı gündoğumuna.
ellerim üşürdü
ellerim üşürdü, donardı.
donardım teninin yokluğuna değince ve
bıçak ağzı bir yalnızlık ikiye bölerdi herseyi.
bir yarısı sen olurdun herseyin, biryarısı ben olurddum
hiçbirseyin.
ellerim üşürdü, üşürdüm.
bir bardak çay ve taze bir simit gibi kokardı
rutubetli geçmişim.
küçük bir saçak altı kahvesinde güneşi soğuturdum.
sonra denize karşı kimsesiz bir adam gibi dalgalar hıçkırıklarımı bogardı.
Varlığına açken, muhtaçken bir lahza
görmeye seni.
ellerim üşürdüü, üşürdüm ve doyardım yokluğuna.
donardım. martılar göç ederdi,
demirlerdi tüm gemiler limana boşalırdı deniz
yürüyüp çıkardı balıklar tuzlu bir yaşamın soluk aralarınadan.
seni düşünürdüm.
su olurdum, toprak olurdum, kuş olurdum ama
yasam olmayı beceremezdim.
sensizliğinde acemi bir ölümü karşılardım.
beceremezdim ölmeyi.
ellerim üşürdü,üşürdüm.
tanıdık bir adam sesine karışırdı hüzünlerim.
kapanan bir kapı sesine kilitlenirdim.
duvar, duvar karanlık büyürdü içimde...
yollar, nebir köşe başı, ne bir viraj ne dur ne durak
adımlarım soluklarını arardı kayıp yollar da sonra,
bir kadın çığlığl kayardı yıldız yıldız.
önce ilk bahar defnedilirdi karınca ayazında
sonra bir pervane yanardı.
gözlerimin sırılsıklam aydınlığında kanatlarına işlerdi
yaşanmamış bir yaz kelebeklerin.
sonbahar gecerdi, kar yagardı.
ellerim üşürdü üsürdüm ve şubatla biterdi bir masalın son cümlesi seni düşünürdüm..
ÜŞÜRDÜM.
Ali Uluraspa
|
