Uzak Ülkemin Kadını (`İ` e)
o uzak ülke
dünyanın herhangi masum bir köşesi
mesela Pekin’de bir ben
o minik gözlü minicik insanlar
el arabalarında turist taşıyanlar
o uzak ülkenin masum boşlukları yani
Moskova’da votkalı geceler
ya da İzmir Kordon’da şakır şakır
o eski o uzak gecede fayton sesleri
gözümün önünde bir bir
gözümün önünde seni unutmayışım
ve senin ulaşılmazlığın
güllere deste yapışım seni
pencerem de oturup
yoluna bakışım
tam tamına yüz yıl sanki gidişin
gidişin ve gelmeyişin
o uzak ülkemin
o çığlık kokulu
lepiska saçlı kadını
neredesin, kiminlesin
ne’sin, ne oldun?
şaraplar da buldun mu aradığını
yosmalara da mı özendin yoksa?
yoruldum eskidim be
o uzak ülkemin kadını
gecelere mi gündüzlere mi
isyan edeceğim şaşırdım
yani ben seni
nerede arasam bilmem ki
her yer de sen varsın
bir an boynumda dudakların
bazen çayıma şeker atıyorsun
ama tutamıyorum seni
paralarcasına, öldüresiye, çıldırasıya
sevemiyorum seni, sevemiyorum
oysa uzak ülkemin kadını
seninle denizler durulur
köpekler ulumaz
bebekler ağlamaz
asiliğim akmaz böyle şiirlere bilesin
o uzak ülkenin
masum boşlukları
Moskova’da votkalı geceler
ya da İzmir Kordon’da şakır şakır
o eski
o uzak gece de
fayton sesleri
ve ben...!
09.03.1995 (istanbul)
Zafer Adak
|
