Kurtuluş Üstüne
Esaret;
Bir zalim acıdır.
Değme sevdalar kıskanır,
Yokluğu gibi sevgilinin,
Kendi yatağında.
Bir yandan kavrulursun
Köz gibi
Alazı ile tutuşur yüreğin
Öte yanda
Unuturum diye
Ve sen
Unutmayı seçersin
Yiğit
Kalkarsın
diklenirsin sevgiliye
kılıç bir elinde kurtuluştur artık
sevgili bir yerde
yatak yıkık
işte böyle yakaladı bu ulusu ateş
deprem gibi salladı
kurtulurum dedi
bir kılıç önde
binlerce
on binlerce
yüz binlerce yalınayak
yürüdüler
batan taşlarla kardeş
ayaklarında kardeş taşlar
solan güneşe selam
ayı yarattılar
ulustular
Sakarya eritti kızıl buzunu
ateşi ile kurtulacakların
Fırat kan oldu
Meriç süklüm püklüm
Bakakaldı arkalarından
Yalınayaklarını yıkadılar
pınarlarda
su
derelerde
su
hu
yunusa
usta
aşık
garip
yoksuldular
su olup aktılar
düşmana değil
ayaklarına batan taşlara
kardeş gibi pakladılar taşları
akarak
yıkadılar yurdu
sevgiyle
mavi aktı Fırat
Samsun onurlandı
Antep, Urfa da
yine yoksul
özgür
ve yarattıkları ay da battı bir sabah
güneştiler
ekip üreteceklerdi
büyüteceklerdi
kılıç yaba olacaktı
kılıç traktör
kalem gibi çizeceklerdi tarlaları
güneştiler
ışıyacaklardı
ekine
bilime
ve suyu çekildi
kılıcın
mahzundular
Batan taşları un ufak eden ayaklar
mahkumdular
başlara
onlar şeyh
onlar ağa
daha zalim taşlardan,
mukim kalelerden,
yıkılmaz
yıkanmaz
neydiler
neydiler
Edip Cangönül
|
