Bizi bize Bırak
Rahat bırakın boztepeyi
Maşatlığın annesini rahat bırakın
Onu ben dün akşam gördüm
Tenha kayalıklarda maşatlığı emziriyordu
Memeleri kuruyordu boztepenin
Maşatlığın sütü kesiliyordu
Rüyamda sakallı çocuklar görüyorum
Belleri iki büklüm
Bastonlu çocuklar
Gördüğüm her çocuğa
Dede diyesim geliyor
Bu bebekler neden büyük doğuyor?
Bu büyükler neden bebekleşiyor?
Şu kırkbeşlik adama
Emzik veresim geliyor
Ey kocamış çağ
Erkeksen vur beni
Ama sakat bırakma
Beni vurdun mu
Öldüreceksin
Yaşatırsan
Yaşatmam bilesin
Tırnak makasım grevde
Parmaklarım
Tırnaklarımı büyütüyor
Pamuk prensesin annesi gibiyim
Ey kocamış çağ
Kalbini çıkaracağım
Bilesin
Bana belden aşağıya atma
Kafama kafama at
Bana düşman gibi bak
Münafık gibi bakma
Söveceksen adam gibi söv
Anamdan başla
Sülalemden çık
Çünkü ben bir başlarsam eğer
Ne yedi ceddin kalacak
Ne cinsin
Ne cibilliyetin
Rahat bırak ulan boztepeyi
Maşatlığı rahat bırak
Rahat bırak arafilboyunu
Trabzonu rahat bırak
Rahat bırak temeli
Fadimeyi rahat bırak
Koskoca bir yaz geçti
Bir tek tirsi bile yiyemedim
Annem kahvaltıda soğuk istavrit yemek istiyor
Rahat bırak karadenizi
Gençliğinde
Denize girermiş çömlekçide
Bütün mahalle
Aynı mahalde yermiş
Aynı mahalde gülermiş
Aynı mahalde ağlarmış
Annem arafilboyunu geri istiyor
Ey kocamış çağ
`Gölge etme başka ihsan istemez`
Kadir Köz
|
