Hanno
`Orada tenha olarak yaşadım`
Bir çığ düştü
Uçurumu inleterek düştü bir çığ
Islattı kar, içi miflonlu bir çift postalı
Önce onlar geldi aklıma
Sonra odanda yalnızlığın adımları
Senin gölgenin ağırlığı
Dörtyol-Bahçeli hattı
Çok zaman binemediğin otobüsler
Akan hayatlar
Sana değinmeden yanıbaşından geçen
Sen kimselerin bilemeyeceği sırlarını taşıdın
Yakışıyordu o sırlar yüzüne
Bütün öksüzler gözyaşı döksünler
Hanno öldü
Ölümüne alışmak
Seni sevmekten zor
Kederliyim annesini arayan çocuk gibi
Henüz hazır olmasam da kedere
Evet Hanno, gördüğün gibi
Öksüz bıraktın beni de
Biliyorum seni ıslatan yağmurlar
Şimdi ruhunu yıkamaktadır
Teninden bir yağmur damlıyor üzerime
Gözyaşım sanıyor herkes
Belki de yaşanacak bir anının yok olmasınadır gözyaşları
Yaşam, anıların biriktirilmesidir çünkü
13.Temmuz.2001 / ANKARA
Oğuz Gemalmaz
|
