O
Arkasına dönüp geriye bakacak kadar kurnaz
Ve sevemeyecek kadar kalpsiz
Ağlayan bir kızı kucağına alıp saracak kadar merhametli
Ama onu ağlatacak kadar da acımasız biri
İnanılmayacak kadar masum görünüşünün altında
Ne varsa sevgiyi tüketmek için hepsi onun ağzında
Alışılması kolay, unutulması zor, anlaşılması imkansız gibi,
Erişilmesi kolay, sürdürmesi zor, sürmesi imkansız bir ilişki,
Ne varsa unutmak istediğim hepsi onunla ilgili
Ne kaldıysa ondan mum gibi kendini tüketti
Ve odamın perdesini her kapattığımda karşımda
“Duvardaki kağıtlarda yazanları sorar” gibi
O derinliğini yitirmiş bakışlarla
Bedenimi ezip ruhumu hiçe sayar gibi...
Umarsız ve istediğini elde etmiş tavırla
Karşıma dikilip dost kalacağımızı söylerken
Dostluğunun sığ sularda boğulduğunu bilmeyen,
Dostuna vereceği acıyı anlayamayan biri...
O, gözlerindeki yitik parıltıyı bulmaya çalışırken
Sevgiden, aşktan kaçıp, bağlanmaktan korkup,
Sonsuza kadar o parıltıya sahip olamayacak kadar
Zavallı ve öyle kalmaya mahkum biri...
Özlem Kılıç
|
