Belki de
Belki;
Yalnızca sesteki tınıydı
Beni çeken
Lacivert suların kucağına
Kalbimin kuytularında
Uyuttuğum
Sinsice kanayan yokluğundu
Belki de;
Kimbilir belki;
Onulmaz aşkların acısıydı
Duyduğum
Bir martının havalanışında
Belki de sendin
Yanımdaki;
Yalnız, uykusuz gecelerimin
Tek dayanağı
RÜYALARIMDA...
Emel Koçer Gür
|
