Mak`larla Kaybolmak
Kağıt, kalem ve bir de yüreğim
kağıdı boşver, seni yüreğime yazıyorum.
Kalem kırık ve yüreğim paramparça
seni celladım tayin ediyorum.
Seni hep düşünmek
ve yanın da hiç konuşamamak.
Arzulamak, aramak, görmek
ve çaresizce bir duvar dibinde saklanmak.
Seninle doğup seninle ölmek
ıslak gözlerimle kurumuş yüreğine dokunabilmek
Mutluluğun için mutsuzluğumu
mutlulukla karşılarken
mutluluğunu başkasıyla
paylaşmak isteyişin
ve beni kahredişin.
Geç kalmayacağın o an`a dek
beni anlayabilmen için
ben hep buruk yüreğimle
kırık kalemimi
hüzün şiirleri yazmakla tüketeceğim.
Bekliyorum...
Veysel Toprak
|
