Bir Arayış Hikayesi
Soluğum tükeniyor
Zifiri karanlıklar akıyor yüreğime...
Yokluğun; bıçak yarası
Yokluğun; bahtım karası
Yokluğun sonsuzluklarda sonum
En ateşli başlangıçlarda külüm
Umut deryasında batan gemim
Sorgularda suskunluklarım
Belli belirsiz dalışlarım
Amaçsız yürüyüşlerim
Neden, ne zaman, nerede olduğunu hiç bilmediğim
Düşünüşlerim
Düşünüşlerim
Düşünüşlerim...
Yokluğun; alışamamışlıklarım,
Alışkanlıklarımdan kopamayışlarım,
Unuttuklarımdaki hatırlayışlarım...
Yokluğun; ardı arkası kesilmez sapışlarım
Arayışlarım
Kaçışlarım
Zifiri karanlıklar ortasında
Sönen bir mum gibi kalışlarım....
Yokluğun; kaş çatışlarım,
Yüz asışlarım
Soğuk bir tene dokunuşlarım
Bir bahar sabahı apansız yaprak döküşlerim
Deryalar ortasında susuz kalışlarım
Güneşe karşı üşüyüşlerim...
Yokluğun; azalışlarım
Menzile varamayışlarım
Uykuya dalamamışlarım
Karanlıklar ortasında nefes nefese kalışlarım...
Yokluğun; yalnız kalamayışlarım
İçime bakamayışlarım
Kendimi bulamayışlarım...
Yokluğun; yok oluşlarım...
Soluğum tükeniyor,
Belli...
Zaman akıp gidiyor,
Çaresiz...
Bir ayrılık şarkısında bulmuştum seni
Bir hüzün sabahı aldın başını gittin! ...
Sorgusuz sualsizliklerim
Ümitli ümitsizliklerim
En hoyrat şafaklarda bekleyişlerim oldun...
En umutsuz gecelerin ardından,
Hep bir cılız sesleniş arayıp durdum
Uzaklardan...
Bir sevda mırıltısı
Bir belli belirsiz çığlık çarpar diye kulaklarıma,
Ne pusular kurdum hain geceye...
Yendi karanlık korkumu nihayet yürekten sevişlerim...
Yoğurdu gecelerimi yenilişlerim ve yenişlerim
Lakin, işte o zaman başladı soruşlarımda
Cevap arayışlarım!
Ve neden..., niçin...lerle sürdü sorgulayışlarım...
Dedim! ... Yarınlara kalan umutlarımızsa sadece
Ve yarınlar en amansız umut tacirleriyse eğer
Ne kıymet-i harbiyesi kalır
Bu ardı arkası kesilmez,
Bu dipsiz
Bu amansız,
Bu hain zifiri karanlıklarda bekleyişlerin? ...
Soluğum tükeniyor...
Zifiri karanlıklar akıyor yüreğime
Derken! ...
Yırtıyor karanlıkları bir ses:
İçimden
En derinlerden...
Ve başlıyor bitmez titreyişlerim
Sarsıyor ruhumu bilmeyişlerimdeki bilişlerim
Ve yeniden başlıyor soluk alışlarımdaki kalp atışlarım
Ve açıyor yüreğimin penceresini
En mutlak tükenmişliklerimdeki yeniden doğuşlarım
Ve sarıyor ruhumu heyecanıyla
Yeni bir hayata tap taze başlayışlarım...
Ve artık anlıyorum ki,
Yokluğunla başlamış meğer
Benim varoluşlarım...
(İstanbul,05,06,1998)
Gökhan Öktem
|
