Zemheri Yeşillere Küstüm Ben
Zemheri yeşillere küstüm ben Gözlerinin karasından sonra Ne de yakın geldi gözünün karasından kalbine yol Oysa nemruta yalın ayak çıkmak daha kolaymış Sana bukadar uzaktan yazmakta varmış Zemheri karalarada küstüm ben İçime gömdüğüm depremlerden sonra İnadına vurgun yüreğimi uslandırdım Alt tarafı bir sevda dedim Ben en çok zemheri sevdama küstüm Eski bir aynada kendimi gördüğüm Eski bir yüzüm vardı Bitmeyen bir çizgi aynamdan yüzüme hatıra Kocaman bir ihtiyar gördüm yaşı 25 Suskun suskun çığlık attım Bir hıçkırık bin çığlık attım Oysa Zemheri yeşillere küsmüştüm ben Gözlerinin karasından sonra Mevsimlerden güz geldi Küsmüşüm ya yeşillere Hayatımı zemheri zehir etti bu mevsimler Belki de kış gözlerinin karasına yanarım Çaldım aklımı firara sanki Lakin senden firar olmazki Kurtuluşum dağlarda sanki binlerce kurtla Belki bir kovandaki bal nasibim Belkide duvaklar içindeki sen Belkide hüzünlü bir şarkının ilk mısrası Belkide neşeli bir tangonun son valsi Yıllar var sanki içimde Her an kanıyor Hala kurşun gibi sözlerin içimde Kendim bir çiftenin ucundayım sanki Oysa Zemheri yeşillere küstüm ben Gözlerinin karasından sonra Bir esmerin hapsine girdim cezam inmedi Müebbte tabi bedenim ve kalbim Şu deli ekimin içinde gel Aç zindanımın mahpus kemerini Bir arşın ilerle zindanımdan içeri Zemheri bir gül ve dikenleri ayıklaya ayıklaya Bir gülücük bir isyan ver Bırak, bırak ondan sonra Güneşlerede küseyim Zemheri sarılara Göklere küseyim Zemheri mavilere Zor değil Zemheri yeşillere küstüm ben Gözlerinin karasından sonra Zindan grilre aşığım ben Kara gözlerine Kahve tenine. Bilmediğim türkülere aşığım ben Zemheri sevdalar küstüm ben Senin sevdandan sonra. Sana küstüm ben Senin aşkından sonra....
Gölge Gezgini
|