Anlarsın Diye
İlk kez yazıyorum sana
Tıpkı seni sevdiğim gibi
Yeşil gözlerindeki sonsuzluk gibi
Beni hapsettiğin kendim gibi
Tutsaklığına düştüğüm ilk günkü gibi
Satırlarım boş sonsuzluk gibi
İçimdeki senden kalan gibi
Anlatmak sana yalnızlığımı, ecel gibi
Susmak sana dilsiz çocuk gibi
Ağlamak bazen azgın seller gibi
Nerede nokta koyacağım bu satırlara
Kim bilir? Belki de elveda diyeceğim hayata
Ellerini tutmak isterdim bir kez daha
Yeşil gözlerinde açılmak isterdim son kez ufuklara
Özetlersem halimi sevdiceğim
Sana bu satırları cehennemin,
Yaşanılması en zor olanın,
Korkulanın, kaçılanın
İçinden yazıyorum sevdiğim
Belki anlarsın diye.
Tunahan Ermihan
|
