Sana Söylemedim
Sana söylemedim.. Belki yeni kurmuştun sofrayı... Ve belki ne güzeldi yaptığın sıcak çorbanın tadı.. Belki ne güzel bakmıştın okşarken saçlarını çocuğunun yüzüne.. Belki...Ne kadar yorulmuştun..
Sana söylemedim... Belki sokağa çıkmış yürüyordun, belki bıkmıştın ekmek kuyruğuna girmekten, yirmibeşbin lira ucuz olduğu için... Belki o yirmibeşbin lirayıda bir çocuğa vermiştin, kendine sakız alsın diye...
Sana söylemedim... Belki kitap okuyordun, belki yine ağlamıştın televizyonda gördüğün acıklı bir habere.. Belkide canın yanmıştı, kızının çeyizi için oya yaparken, parmağına batan iğneden...
Ne bileyim işte..Hayat bu... Sana söylemedim... Belki yine akşam olmuştu, yine kapı çalmıştı... Sana yıllar yılı`Namusum`diyen kocan gelmişti Alnından öpmüş, saçını okşamıştı... Ve siz nasılda sevmiştiniz birbirinizi, öyle değil mi? ...
Sana söylemedim... Belki çektiklerini düşünüyordun bunca zamandır, ne günlerdi önce baban sonra annen ölmüştü... Dört kardeş ortada kalmıştınız ve sen en büyükleriydin içlerinde... Önce her gün geliyordu insanlar, sonra ara sıra gelmeye başladılar... Bir gün, sanki yer yarıldı da içine girdi hepsi... Senin umutların vardı ve de düşlerinde yaşadığın mutlulukların... derken dördünüzde dağıldınız... En küçüğü zaten hastaydı çok yaşamadı.. Bir büyüğü kızdı onu bir adama verdiniz... Senin küçüğün oğlandı, nasılda düşkündü sana, laf attı diye namussuzun birini vurmuştu sokağın ortasında... Son konuştuğumuzda üç ayı var demiştin... Ve sen...Seni seveni seçmiştin.....
Sana söylemedim... Belki haklıydın kendince, belki sana kızgınlığım sana düşkünlüğümdendi... Elimde ekmeğim yoktu, çulsuzun biriydim... Ne zaman karşılaşsak dizlerimin titrekliği, aslında üşümüşlüğümdendi... Belki anlamıştım, belki söylemesemde hep biliyordun seni sevdiğimi... Ama biz delikanlı çocuklardık, kimseye anlatmazdık sevdiğimizi...
Sana söylemedim... Belki nasılda pişmandım ve seni evlendiğin gece nasılda kıskanmıştım...
Sana söylemedim... Belki hiç bilmesen daha iyi, zaten mutlusun.... Ve biliyormusun.... Ben seni sevdiğim gibi, Hiç kimseyi sevmedim......
Uğur Deniz Ülkegül
|