Acımak Satıyor Esmer Kadın Kentin Kapılarında
Geçiyorduk ıslak bedenlerimizle İlgisiz kapılarından bir kentin Kararan akşam sularından içiyorduk Yoktu yolumuz ve yordamımız Hırsla yumruk sıkışımız yoktu Sarılışımız bir türküye damağımaza yapışan Kopmayan, uzamayan Acımak satıyordu esmer kadın kentin kapılarında Nefesimizi tıkayan bir parça da isyan
Niçin demiyorduk, çünkü biliyorduk sansarların Bir büyüyle insanlara dönüştürüldüğünü Biliyorduk, tıksırsak bir bir fırlayacaktı tıknaz acılar
Kuşkulanıyorum bu kente güzel bir kız olduğuna Saçları özenle taranmış Yoksul bir genç kız Geçtikçe kentin kapılarından, acımak satmayan Yüzüme saf ve mahzun bakmayan
Bir biz varız bu kentte Bir acımak satan esmer kadın kentin kapılarında yoksulluğumuzdan
İlhami Atmaca
|