Terkediliş
bir gece ansızın çıkagelir yusuf,
gecenin uykusu bölünüverir
kuyu der, susar yusuf
ip incir ağacında sallanır durur
küçük adam asılı kalmıştır boğazından
cüssesine bakan aldanır gider
küçük adam Eyyub’a gömülür gider...
yusufcuk yusufcuk yusufcuk kuşu,
sabah bir yağmur, sel olur gider
insanlar avluda kaybolur gider...
titrek bir el olur kış mevsiminde,
elinde bir bardak çay, çıkar karşıma
tahta kulübede, pencere önü
beyazkar yusufcuğun emanetidir
uyanınca ansızın bir gece vakti
simsiyah kalınca, herşey gibi
yusufta seni bırakır gider...
dünya da ibrahimi yakar da gider...
(2003/Sakarya)
Meryem Kuzu
|
