Gece Komdu Aşklar
Bilenler bilirler...
Böyle olur gecekondu aşkları!
Hele gece çökmüşse...
Sessizliğin kuşattığı kalpleri
Bir kurşun gibi deler;
Kondu aşkları
Zaman gece yarısı...
Kapı gıcırtısı,
Yırtar konduların sessizliğini
Delikanlı belirir kapıda...
Çökmüş suratı yorgunluktan,
Ayakları adımsız.
Gömülsede bedeni karanlığın sessizliğine
Kalbi sanki deniz feneri!
Bir yanar, bir söner...
Zaman gece yarısı...
Ağız dolusu bir nefes
Islık şeklinde yırtar geceyi
İsyanın ıslığıdır hayata,
Aşkın hayata isyanı!
Çöker iğdenin altına delikanlı,
Yarı uyur konumda,
Sırtı iğdeye yaslı...
Zaman gece yarısı...
Diğer bir kapıdan
Plastik terlik sesleri uzanır
Ve o delikanlı,
Sıçrar havaya bir anda,
Uzanıp iğdenin yanındaki musluğa
Yıkar saçlarını...
Bilezik sesleri şıkır şıkır
Son bilezikler satılma yolunda
Aşkın heyecanlıyla isyan eder hayata
Suratını genç kız,
Ay gibi sunar geceye
Ve şimdi isyan başlamıştır
Aşkın hayata isyanı!
Gece dağılmalıdır!
Karanlık yok olmalıdır!
Bunca işkencesine hayatın
Kükremktedir sevmek,
Onların yaptığı gibi...
Ozan Durmaz
|
