Gidecegim
seni sensiz yaşarken, gündüzlerimde rüyalarım çoğaldı...odamın bir köşesinde sinmiş benliğim, üç duvar üstüme üstüme gelmekde ve çıkaramadığım çığlığım içimde, gözlerim seni arıyor nerdesin bu kötü günde...çıkmak istiyorum kapı yok oysaki biraz önce oradan geçmiştim biri arkamdan beni gömüyor geçtiğim yolları hapsediyor ve ben prangasız çivilenmişim olduğum yere, uzakdan bir gülüş kulaklarımda, kulaklarımı zedeliyor anlaşılan bu halimden zevk alıyor bir o kadarda yangına yardım eden kömür karası gözleri sinsice bekliyor izliyor çöküşümü...hayır bu kadar kolay olmayacak, beklenen sevgili uzatmasada elini, içimi kemiren ateş canımı alamayacak ve ben karanlık dünyamı aydınlatan gözlerimle sis perdesini aralayıp gideceğim ardıma bakmadan...! ! !
Yusa Yumuk
|
