Kalbim
Küçücük cesametinle;
Bütün sonsuzluğuyla evreni
Ve bütün kesafetiyle geceyi
bütün aydınlığıyla gündüzü
bütün fenalığıyla dünyayı
bütün fitnesiyle kadını
bütün belasıyla parayı
Kapladın.
Sevdalarla doldun, taşmadın...
Saraylar kurdu sevgililer, dolmadın
Dünyalara sığmayan dertler,
Taşı eriten kederler
Denizleri coşturan sevinçler
Sende yer buldu
Ey kalbim;
Sen benim
En çok ağrıyan
En çok sızlayan
En çok sevinen
En çok yanan
İnanan
İnanmayan
Beni hayata bağlayan
Ve hayata küsen yerimsin
Ben ne kadar bensem
Sen o kadar benimsin...
Sen kalbimsin.
Nejat Karagöz
|
