BU ŞİİR
1.
Şarkılarım
Aniden kanadı kırılmış bir kuş gibi
Birdenbire vurulmuş gibi düştü yere
Birdenbire bir yağmur başladı
Gurbetçiler köyünde
Islandı yüzüm ellerim ıslandı
Islandı gözlerim.
2.
işte şimdi ben oturmuşum bir başıma
en çok ağlarım –sensizliğime-
kimin suratına tüküreyim ki
dağılsın hüznüm.
3.
Her şey birdenbire sustu evrende
Su toprak
Ve oksijen karışımı yaşamak
Kahkahasız aydınlıksız.
4.
Şarkı söylemesini bellettiğim martılar
Beni unuttu
Neden.
İstanbul’ca çoğalan sesimdeki hüzünle
Galata köprüsüne yağan yağmur
El ele
Ve iğde dalına konan şu serçe bana
Çocukluğumun en ağlamaklı
Şarkılarını anımsattı da ondan.
5.
Nerede şimdi benim
Köşe kapmaca oynadığım /çocukluğum
Ve Söğüt dalındandı
Sularda koşturduğum atım.
6.
Sen ne çok iyisin ya
Barut ve çiçek bildiğin gibi değil
Ben şimdi gurbetçiler köyündeyim
Bir başıma / sensiz ve susuk /
Benliğimde sensizliği damıtırım
Her gün yeniden.
7.
Elime bir tüfek tutuşturdular
-öldürmesini üğren ilk- dediler
en çok insancıl düşlerim yıkıldı.
Sözlüğümdeki ilk sözcük sevgiydi
İkincisi mutluluk
Sevinç
Ve insanca yaşamak
Sen bunların tümünü bilirsin
Her insanı kendime
Kardeş bilmiştim
Adı ne olursa olsun
Rengi
Dili
Dini
8.
şimdi
özgürlükle el ele
gözlerimiz.
Ali Çapan
|
