Ben
avuçlayabilir misin karanlığı
sonlandırabilir misin bıçaksırtı bekleyişleri
durdurabilir misin kendini…
hayır
kaybedişlerin efendisisin sen
rezil, aptal ve ahmak…
çarmıha çivilenmiş iraden
düşlerin etrafını çevreleyen dikenli tellerin var.
geçmişte yaşadıkların ile geleceğe ait ipoteklerin,
her an patlamaya hazır özlemlerin…
korkma aynalar yalan söylemez sana
gözyaşların imrendirir timsahları
kabil’in habil’i öldürüşü kadar acımasızdır nurdan yoksun vicdanın
durmaksızın yokluğunun acısını içersin beyaz yürekli ülkenin
ve bilirsin;
ayrılığım sertliğini,
kendi ölümünün yumuşaklığı bertaraf eder yalnızca
Rasih Yılmaz
|
